Przedmiot sporu dotyczył wykładni art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych („ustawa o PDOP”), który stanowi, iż kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.
Udziałowcy spółki zamierzają podjąć uchwałę w sprawie podziału zysku spółki, w myśl której zysk lub jego część ma być przeznaczony na wypłatę dywidendy. Z uwagi na fakt, iż spółka nie dysponuje funduszami wystarczającymi na wypłatę dywidendy, planowane jest zaciągnięcie w tym celu kredytu.
Spółka zwróciła się z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej, w którym wniosła o potwierdzenie, że faktycznie zapłacone odsetki od zaciągniętego przez nią kredytu przeznaczonego i wykorzystanego na wypłatę dywidendy oraz inne koszty poniesione w związku z kredytem będą stanowiły jej koszty uzyskania przychodów.
Spółka argumentowała m.in., iż przedmiotowe wydatki związane są z jej funkcjonowaniem i prowadzeniem przez nią działalności gospodarczej.
Minister Finansów uznał stanowisko spółki za nieprawidłowe, stając na stanowisku, że wypłata dywidendy nie jest wydatkiem powodującym powstanie przychodu i nie jest związana z utrzymaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. W konsekwencji, wydatki dotyczące kredytu zaciągniętego na wypłatę dywidendy nie mogą być uznane za koszty podatkowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, uznając skargę spółki, stwierdził, że zaciągnięcie przez spółkę kredytu na wypłatę dywidendy należy traktować jako wydatek związany z prowadzoną przez nią działalnością w rozumieniu art. 15 ust 1 ustawy o PDOP. W opinii WSA, zaciągnięcie kredytu na wypłatę dywidendy zabezpiecza źródło przychodów oraz pozwala na utrzymanie płynności finansowej spółki, a w konsekwencji przedmiotowe odsetki mogą być przez spółkę traktowane jako koszty podatkowe.
Ze względu na fakt, iż rozstrzygnięcie opisywanej kwestii nastręczało szereg wątpliwości interpretacyjnych, NSA (do którego skargę złożyły organy skarbowe) zadecydował o przekazaniu sprawy do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów.
Skład rozszerzony stwierdził, iż za kryterium decydujące o zaliczeniu odsetek do kosztów uzyskania przychodów nie można uznać konieczności zapewnienia płynności finansowej podatnika z pominięciem przyczyn, jakie wywołały niedostatek środków na sfinansowanie należnej wspólnikom dywidendy. To w momencie podejmowania uchwały wspólnicy powinni uwzględnić, czy i w jakim zakresie roszczenie o wypłatę dywidendy może zakłócić bieżącą płynność finansową spółki. Tym samym decydujące znaczenie w przypadku podejmowania decyzji o wypłacie dywidendy ma racjonalność gospodarowania. W konsekwencji, NSA stanął na stanowisku, że odsetki i inne koszty związane z obsługą kredytu zaciągniętego przez spółkę w celu wypłaty dywidendy nie stanowią kosztów uzyskania przychodów.
Jeżeli organy podatkowe będą stosować się do wykładni przepisów wskazanej w omawianej uchwale NSA, podatnicy, którzy zaliczyli odsetki i inne koszty związane z obsługą kredytu zaciągniętego na wypłatę dywidendy do kosztów uzyskania przychodów mogą być narażeni na negatywne konsekwencje podatkowe z tego tytułu, w tym m.in. powstanie zaległości podatkowej czy nieprawidłowe ustalenie straty podatkowej. Wskazana uchwała powinna być również brana pod uwagę przez podatników, którzy rozważają sfinansowanie wypłaty dywidendy w przyszłości. Ponadto, w przypadku zaciągnięcia wspomnianej pożyczki od udziałowców, należałoby dokonać weryfikacji pod kątem stosowania przepisów o tzw. niedostatecznej kapitalizacji.
W przypadku, gdyby chcieli Państwo przedyskutować powyższe kwestie bardziej szczegółowo lub uzyskać informacje dotyczące naszych usług, uprzejmie prosimy o kontakt.