Od 2012 r. podatnicy łączący się przez przejęcie z innym podmiotem, który stosował rachunkową metodę rozpoznawania różnic kursowych, mogą z niej zrezygnować. Mają na to 30 dni od daty połączenia. Nowa regulacja budzi wątpliwości, ponieważ ustawodawca zdaje się przyjmować założenie, że obowiązek stosowania metody rachunkowej przechodzi automatycznie na spółkę przejmującą. Trudno się z tym zgodzić, chociażby w świetle interpretacji podatkowych. Wskazują one, że podatnikowi nie może zostać narzucona inna niż wybrana przez niego metoda ustalania różnic kursowych poprzez sam fakt, że przejęta przez niego spółka stosowała inną metodę.
Moim zdaniem nowy przepis powinien dotyczyć jedynie sytuacji, gdy podmiot przejmujący stosował uprzednio rachunkową metodę rozpoznawania różnic kursowych albo powstał dopiero w wyniku połączenia. Spółka powinna więc w dalszym ciągu stosować podatkową metodę, chyba że zdecyduje się na wybór metody rachunkowej na zasadach ogólnych.
Podstawa prawna Art. 9b ust. 7 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tj. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 z późn. zm.)
W zeszłym roku spółka zaciągnęła oprocentowaną pożyczkę. Odsetki zostały doliczone do kwoty głównej pożyczki (tzw. kapitalizacja). Czy można je uznać za koszt uzyskania przychodu już w dacie kapitalizacji?
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek lub kredytów z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek lub kredytów oraz naliczonych, lecz niezapłaconych odsetek od pożyczek lub kredytów. Zgodnie z dotychczasową linią interpretacyjną, kapitalizacja odsetek do kwoty głównej zobowiązania uznawana była za formę ich uregulowania, więc podatnicy mogli rozpoznać koszty podatkowe już w momencie kapitalizacji.
Jednak NSA w wyroku z 9 listopada 2011 (sygn. akt II FSK 867/10) zakwestionował to stanowisko. Sąd uznał, że skapitalizowane odsetki od pożyczek powinny być zaliczane do kosztów nie w momencie kapitalizacji, lecz dopiero faktycznej spłaty kwoty głównej pożyczki, do której zostały doliczone. Zatem obecnie rozpoznawanie kosztów już w momencie kapitalizacji odsetek może wiązać się z ryzykiem podatkowym.
Podstawa prawna Art. 16 ust 1 pkt 10 lit. a) i pkt 11 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tj. Dz. U. z 2011 r. nr 74. poz. 397 z późn. zm.)
Spółka zamierza wypłacić dywidendę zagranicznemu wspólnikowi zwolnioną z opodatkowania w Polsce. Czy poza uzyskaniem certyfikatu rezydencji spółka musi spełnić inne obowiązki dokumentacyjne?
Dywidendy opodatkowane są ryczałtowo, a rolę płatnika pełni podmiot wypłacający. Powinien on każdorazowo się upewnić, czy jest zobowiązany do pobrania podatku od tej należności wobec konkretnego odbiorcy (w określonych przypadkach mogą mieć zastosowanie zwolnienia z opodatkowania). Należy pamiętać nie tylko o obowiązku uzyskania aktualnego certyfikatu rezydencji zagranicznego wspólnika, ale również o wprowadzonym w 2011 r. obowiązku uzyskania pisemnego oświadczenia tego podmiotu, że nie korzysta on ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania.
Podstawa prawna Art. 26 ust. 1c i 1f w zw. z art. 22 ust. 4 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku
dochodowym od osób prawnych (tj. Dz.U. z 2011 r. nr 74. poz. 397 z późn. zm.).
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna, 20 lutego 2012 r.