Zaskarżony przepis wprowadził zróżnicowanie współczynnika dodatkowej opłaty w sektorze cukru w ten sposób, że współczynnik został ustalony w wysokości 0,27033 dla nowych Państw Członkowskich (w tym Polski), natomiast w wysokości 0,15935 dla Państw „starej Unii”. W konsekwencji producenci cukru w Polsce uiścili dodatkowe opłaty za rok gospodarczy 2004/2005 w wysokości relatywnie wyższej niż producenci z „Piętnastki”.
W skardze oraz podczas rozprawy pełnomocnicy Rzeczypospolitej Polskiej podnieśli zarzut braku kompetencji Komisji Europejskiej i naruszenia artykułu 16 rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru, zarzut naruszenia zasady natychmiastowego i pełnego przejęcia dorobku wspólnotowego przez nowe Państwa Członkowskie, zarzut naruszenia zasady niedyskryminacji, zarzut naruszenia zasady solidarności, zarzut niewystarczającego uzasadnienia zaskarżonego środka oraz zarzut naruszenia istotnego wymogu proceduralnego, poprzez przyjęcie rozporządzenia nr 1686/2005 w sposób sprzeczny z przepisami art. 3 regulaminu proceduralnego Komitetu Zarządzającego do Spraw Cukru i art. 3 rozporządzenia Rady EWG nr 1 w sprawie określenia systemu językowego Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej.
W dzisiejszym wyroku Sąd Unii Europejskiej przyznał rację stronie polskiej uznając, iż po pierwsze – rozporządzenie nr 1260/2001 nie mogło stanowić podstawy prawnej dla ustalenia dwóch współczynników, a po drugie – aby ustalić dwa różne współczynniki Komisja musiałaby powołać się na art. 41 akapit pierwszy Aktu Przystąpienia, czego nie zrobiła (dodatkowo, w trakcie procedury pisemnej Komisja kilkukrotnie stwierdzała, że art. 41 akapit pierwszy Aktu Przystąpienia nie daje jej prawa ustalenia dwóch różnych współczynników).
W związku z powyższym SUE stwierdził nieważność zaskarżonego przez Polskę przepisu rozporządzenia nr 1686/2005.
Sprawę w imieniu Rządu RP prowadził Departament Prawa Unii Europejskiej Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Doradcą polskiego rządu był radca prawny Przemysław Kamil Rosiak z Kancelarii Prawniczej D.Dobkowski sp.k.
Od wyroku przysługuje Komisji odwołanie do Trybunału Sprawiedliwości UE.
D.Dobkowski spółka komandytowa jest kancelarią prawniczą stowarzyszoną z KPMG w Polsce. Od niemal 20 lat prowadzi obsługę transakcji zawieranych we wszystkich sektorach gospodarki przez największych inwestorów polskich i zagranicznych. Zespół składa się z 40 prawników, w tym 27 radców prawnych i adwokatów, świadczących kompleksowe usługi prawne.
KPMG to międzynarodowa sieć firm świadczących usługi z zakresu audytu, doradztwa podatkowego i doradztwa gospodarczego. KPMG zatrudnia 145 000 pracowników w 153 krajach. Niezależne firmy członkowskie sieci KPMG są stowarzyszone z KPMG International Cooperative („KPMG International”), podmiotem prawa szwajcarskiego. Każda z firm KPMG posiada odrębną osobowość prawną. W Polsce KPMG działa od 1990 roku. Obecnie zatrudnia ponad 1200 osób w Warszawie, Krakowie, Poznaniu, Wrocławiu, Gdańsku i Katowicach.