Ákvæði þess efnis að lán til hluthafa skuli skattleggjast líkt og laun samræmist stjórnarskrá.
Skattaðili talinn hafa skattalega heimilisfesti á Íslandi, m.a. vegna þess að dvalið var lengur á Íslandi en erlendis og fjölskylda hans átti og hélt heimili á Íslandi.
Ekki talið að ívilnandi skattalagaákvæði væri í andstöðu við stjórnarskrá. Hæstiréttur tók fram að löggjafinn hafi víðtækt vald til að ákveða undanþágur frá skattskyldu.
Skattaðili ber ábyrgð á að skattframtal hans sé rétt og leysir það hann ekki undan refsiábyrgð þótt fengnir séu sérfróðir aðilar til að fylla það út.
Almennt njóta nýir hluthafar réttinda frá og með skrásetningardegi hækkunar hlutafjár. Ekkert er því til fyrirstöðu að nýir hluthafar fái notið réttar til arðs vegna hagnaðar frá fyrri rekstrarárum.
Vexti ber að skattleggja með því skatthlutfalli sem í gildi var þegar vextirnir féllu á (áunnust).
Maður var talinn hafa sýnt nægilega fram á að tekjur frá félagi staðsettu í lágskattaríki hafi verið arðstekjur og bæri þar af leiðandi að skattleggja sem slíkar.
Íslenskar reglur sem heimila ekki skattfrjálsan samruna yfir landamæri eru að mati ESA brot á EES samningnum.