Útgefið efni
Skattabæklingur 2013
Icelandic Tax Facts 2013
Úrslit í Gullegginu
Fréttir - tímarit KPMG
Fróðleikur á fimmtudögum
Skattatíðindi
Skattatíðindi 58. tbl. maí 2014
Skattatíðindi 57. tbl. maí 2013
Skattatíðindi 56. tbl. febrúar 2013
Skattatíðindi 55. tbl. desember 2012
Dómar
Úrskurðir yfirskattanefndar
Lagafrumvörp
Greinaskrif KPMG
Alþjóðlegur skattaréttur
Skattatíðindi 54. tbl. október 2012
Skattatíðindi 53. tbl. ágúst 2012
Skattatíðindi 52. tbl. júní 2012
Skattatíðindi 51. tbl. maí 2012
Skattatíðindi 50. tbl. apríl 2012
Skattatíðindi 49. tbl. mars 2011
Skattatíðindi 48. tbl. janúar 2011
Skattatíðindi 47. tbl. desember 2010
Skattatíðindi 46. tbl. nóvember 2010
Skattatíðindi 45. tbl. september 2010
Skattatíðindi 44. tbl. ágúst 2010
Skilyrði stærri samninga sem félög gera við tengda aðila
Hver er hinn íslenski stjórnarmaður?
Vantar 223 konur í stjórnir til að 40% kynjakvóta verði náð að ári
Skattabæklingur KPMG 2012
Tax Facts 2012
Samstarf KPMG og Félagsvísindasviðs Háskóla Íslands
Allir vinna (sumir meira en aðrir)
KPMG framúrskarandi fyrirtæki
Kvótinn - sameign þjóðarinnar
Skattabæklingur KPMG 2011
Tax Facts 2011
Fréttir
Skýrslur
Fundur um flugvallarmál
Framúrskarandi fyrirtæki 2012
Námskeið KPMG
Ráðstefna: Áhrif reikningsskila á ákvarðanatöku í ríkisrekstri
Námskeið KPMG á Akureyri
Námskeið fyrir stjórnarmenn - janúar 2014
Skattabæklingur KPMG 2014
Tax facts 2014
Hver er hinn dæmigerði fjársvikamaður?

Úrskurðir yfirskattanefndar 

Hér er fjallað um heimild til samsköttunar nær til keypts félags á kaupári, að því gefnu að enginn rekstur hafi farið fram í félaginu og skil til ársreikningaskrár eftir sektarákvörðun.

Samsköttun við keypt félag á kaupári
Heimild til samsköttunar nær til keypts félags á kaupári, að því gefnu að enginn rekstur hafi farið fram í félaginu.
Í úrskurði yfirskattanefndar nr. 45/2011 voru málavextir þeir að lögmannsstofa stofnaði einkahlutafélag í þeim tilgangi að bjóða viðskiptamönnum sínum það til kaupa. Nokkrum dögum eftir stofnun þess var það selt öðru félagi sem hóf rekstur í félaginu. Að rekstrarárinu loknu en fyrir álagningu þess árs óskuðu félögin eftir samsköttun. Því hafnaði ríkisskattstjóri og var ágreiningsefnið fyrir yfirskattanefnd hvort skilyrði samsköttunar væru til staðar. Ríkisskattstjóri taldi að skilyrði samsköttunar, sbr. 3. málsl. 1. mgr. 55. gr. laga nr. 90/2003, um tekjuskatt, hafi ekki verið uppfyllt en það áskilur að „eignarhald hafi varað allt reikningsárið, nema þegar um nýstofnuð dótturfélög er að ræða eða slit á dótturfélagi.“


Kærandi taldi hins vegar að enginn eðlismunur væri á að stofna félag beint og því að kaupa tómt félag, sem aldrei hefði verið í rekstri, skömmu eftir stofnun þess. Yfirskattanefnd taldi að virtri þeirri staðreynd að félagið hafi ekki haft neinn rekstur með höndum á því tímabili sem leið frá stofnun þess og þar til það var keypt og þegar hafður væri í huga tilgangur með fyrrgreindu lagaskilyrði, sem væri einkum sá að stemma stigu við kaupum á félögum í þeim tilgangi að ná fram skattalegu hagræði vegna nýtingar rekstrartaps, þá þætti ekki varhugavert að fallast á að undanþáguheimild vegna nýstofnaðra dótturfélaga ætti við í tilfelli kæranda.


Niðurstaða yfirskattanefndar felur í sér að ekki skiptir máli hver sé stofnandi félags við mat á heimild þess til samsköttunar, að því gefnu að enginn rekstur hafi farið fram í félaginu.

 

Vanræksla á skilum ársreiknings
Ársreikningi skilað til ársreikningaskrár eftir sektarákvörðun og því fallist á lækkun sektar úr kr. 250.000 í kr. 100.000.

Í úrskurði yfirskattanefndar nr. 128/2012 var tekist á um sektarákvörðun ársreikningaskrár vegna vanrækslu kæranda á að standa skil á ársreikningi til skrárinnar á tilskyldum tíma. Kærandi mótmælti álagningu sektarinnar og bar fyrir sig að hann hefði staðið skil á ársreikningi til skattyfirvalda á réttum tíma en hafi ekki vitað að einnig ætti að skila eintaki til ársreikningaskrár. Tók hann m.a. fram að ársreikningaskrá væri starfrækt undir embætti ríkisskattstjóra og ætti því að vera unnt að skiptast á upplýsingum innan embættisins. Af hálfu ársreikningaskrár var því hins vegar haldið fram að skránni væri ekki heimilt að sækja ársreikning í tölvukerfi ríkisskattstjóra til opinberrar birtingar. Ástæða þess var sú að ákveðnum félögum væri heimilt að skila inn samandregnum ársreikningi og þyrfti því að liggja fyrir ákvörðun um hvort nýta ætti þá heimild eða ekki.

Yfirskattanefnd tók fram að heimild ársreikningaskrár til að leggja á sektir væri óháð saknæmi verknaðar viðkomandi aðila, þ.e. ekki skipti máli hvort gáleysi eða ásetningur hafi legið að baki því að ársreikningi hafi ekki verið skilað. Þar sem ársreikningi var sannanlega ekki skilað í tæka tíð, sagði nefndin að lagaskilyrði hafi verið til beitingar sektar. Nefndin taldi hins vegar að taka mætti tillit til þess að umræddum ársreikningi hefði að lokum verið skilað til ársreikningaskrár auk þess sem kærandi hafi sinnt skyldum sínum vegna eldri reikningsára. Var sekt kæranda því lækkuð úr kr. 250.000 í kr. 100.000.

Til samanburðar má benda á úrskurð yfirskattanefndar í máli nr. 260/2012 en líkt og í ofangreindu máli hafði ársreikningaskrá gert félagi 250.000 kr. sekt vegna vanrækslu á að skila inn ársreikningi. Yfirskattanefnd hafnaði rökum kæranda fyrir niðurfellingu sektarinnar. Ennfremur taldi hún ekki efni til þess að lækka sektarákvörðunina, þar sem félagið hafði ekki enn skilað inn ársreikningnum.

Af úrskurðunum virðist ljóst að nefndin telur tilefni til að lækka sekt í 100.000 kr. ef ársreikningi er skilað inn eftir að ákvörðun um hana er tekin. Af því tilefni mætti ætla að berist ársreikningaskrá ársreikningur félags sem gerð hefur verið sekt, ætti að fara með málið sem beiðni um endurupptöku sektarákvörðunar, sbr. 24. gr. stjórnsýslulaga nr. 37/1993.